Wypadanie włosów przy niedoczynności tarczycy: co warto wiedzieć i jak sobie z tym radzić
✅ Czym jest niedoczynność tarczycy
Niedoczynność tarczycy (hipotyreoza) – stan, w którym tarczyca produkuje niewystarczającą ilość hormonów T3 i T4 (jest „leniwa”), co prowadzi do zaburzeń metabolizmu w organizmie. Hipotyreoza jest jedną z najczęstszych chorób tarczycy, szczególnie w regionach z niedoborem jodu. Kobiety chorują na nią wielokrotnie częściej niż mężczyźni. Choroba może mieć podłoże dziedziczne. Niedoczynność tarczycy dotyka nawet 5% populacji świata [1].
Osoba może nie mieć zdiagnozowanej hipotyreozy, ale na podstawie objawów, badań i USG można zauważyć niepokojące zmiany w pracy tarczycy, które mogą prowadzić do rozwoju choroby.
✅ Wpływ niedoczynności tarczycy na włosy
Badania naukowe wykazały, że hipotyreoza wpływa na wypadanie włosów. Kluczową rolę odgrywają hormony TSH, T3 i T4, które regulują wzrost, podział i metabolizm komórek mieszków włosowych.
Niedoczynność tarczycy może być przyczyną:
- rozlanego (telogenowego) wypadania włosów
- łysienia plackowatego, szczególnie w przypadku chorób autoimmunologicznych, np. autoimmunologicznego zapalenia tarczycy (AIT).
- łysienia androgenowego (AGA) – przy współwystępowaniu innych czynników, np. predyspozycji do łysienia androgenowego z powodu dziedziczności, po wystąpieniu menopauzy.
Skrócenie fazy wzrostu włosa
Hormony tarczycy wpływają na funkcję mieszków włosowych, przedłużając fazę anagenu (aktywnego wzrostu) i stymulując podział komórek keratynocytów. Niedobór hormonów spowalnia metabolizm, zaburza cykl włosa i zwiększa liczbę włosów w fazie spoczynku (telogen), co prowadzi do ich przedwczesnego i nadmiernego wypadania. Można obserwować utratę zarówno długich, jak i krótkich włosów.
Spowolnienie tempa wzrostu włosów
Hormony tarczycy regulują szybkość reakcji chemicznych w organizmie, w tym metabolizm komórek mieszków włosowych. Ich niedobór powoduje opóźnienie wzrostu włosów.
Niedobory i anemia
Hipotyreoza może wiązać się z niedoborem witamin i minerałów, niezbędnych do wzrostu włosów: żelaza (niski ferrytyna), cynku, witaminy D, jodu, selenu i innych. Według badań naukowych ponad 34% osób z pierwotną hipotyreozą ma niedobór żelaza, niezależnie od obecności anemii.
Ze względu na wysokie ryzyko niedoboru żelaza przy hipotyreozie, ocena poziomu ferrytyny we krwi powinna być obowiązkowym elementem diagnostyki. Poziom ferrytyny poniżej 45 ng/ml jest jednym z czynników wyzwalających wypadanie włosów i je pogłębiających. Szczegóły – sekcja „Niedobór żelaza, anemia”.
Zmiana struktury włosów
Włosy stają się suche, łamliwe, matowe, tracą elastyczność i połysk, przedwcześnie siwieją i wypadają. Suchość włosów wynika ze zmniejszonej aktywności gruczołów łojowych, a wypadanie – z zaburzeń funkcji i odżywienia mieszków włosowych.
Obniżenie poziomu żeńskich hormonów płciowych
Niedoczynność tarczycy może prowadzić do obniżenia poziomu estrogenów i progesteronu, co powoduje nie tylko wypadanie włosów, ale także zaburzenia cyklu miesiączkowego i inne zaburzenia równowagi hormonalnej.
✅ Co mówi nauka
🔔 W badaniach naukowych z 2025 roku ustalono, że łysienie rozlane (telogenowe) u kobiet jest istotnie związane z obniżonym poziomem hemoglobiny, żelaza, miedzi, selenu, witaminy D, witaminy B12, kwasu foliowego, hormonu tyreotropowego TSH oraz wolnego hormonu T4. W badaniu wzięło udział 200 kobiet: 100 z wypadaniem włosów i 100 zdrowych w odpowiednim wieku, bez wypadania włosów. Średni wiek kobiet z wypadaniem włosów wynosił 43 lata, a bez wypadania – 41 lat [2].
🔔 W badaniu naukowym sprawdzono, jak niedobór hormonów tarczycy wpływa na wzrost włosów. U osób z niedoczynnością tarczycy stwierdzono większą liczbę włosów telogenowych (wypadających) oraz mniejszą liczbę włosów anagenowych (rosnących). Po rozpoczęciu leczenia hormonami tarczycy proporcje stopniowo wracały do normy. Pokazuje to, że wypadanie włosów w niedoczynności tarczycy jest związane z wpływem hormonów tarczycy na rozpoczęcie i długość fazy wzrostu włosów [3].
✅ Przyczyny niedoczynności tarczycy
✔️ Predyspozycje genetyczne: występowanie w rodzinie.
✔️ Niedobór jodu – niedostatek jodu w diecie (częsta przyczyna).
✔️ Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto) – przewlekła choroba, w której układ odpornościowy atakuje zdrowe komórki tarczycy, stopniowo ją niszcząc. Często ma charakter dziedziczny. Niedoczynność tarczycy jest następstwem AIT.
✔️ Zapalenie tarczycy (ogólny termin) – zapalenie tarczycy, które może być spowodowane infekcjami wirusowymi (odra, grypa, świnka), bakteryjnymi i grzybiczymi, promieniowaniem, ciążą i okresem poporodowym.
✔️ Stres (podczas stresu wzrasta produkcja hormonu kortyzolu, który może hamować funkcję tarczycy, co zmniejszy wydzielanie hormonów T3 i T4). Mogą również zaostrzyć się już istniejące objawy zaburzeń czynności tarczycy, w tym autoimmunologiczne – AIT (choroba Hashimoto), choroba Gravesa-Basedowa.
✔️ Usunięcie tarczycy lub jej części.
✔️ Przyjmowanie leków: lit, leki przeciwtarczycowe, amiodaron, interferon-alfa, interleukiny, niektóre leki na raka i in.
✅ Objawy
- Apatia, zmęczenie i osłabienie
- Depresja, lęk, drażliwość
- Pogorszenie pamięci i koncentracji, „mgła mózgowa”
- Wypadanie, łamliwość, wczesne siwienie włosów
- Wypadanie brwi (najczęściej zewnętrzna trzecia część brwi)
- Suchość skóry (ręce, łokcie, kolana, stopy)
- Cienienie i rozwarstwianie paznokci, paski
- Obrzęk rąk, nóg, twarzy (zwłaszcza powiek)
- Niedobór żelaza i anemia, niedokrwistość z niedoboru i in.
- Wzrost masy ciała
- Powiększenie tarczycy (wole)
- Wrażliwość na zimno
- Zaparcia
- Bradykardia, arytmia
- U kobiet – dysfunkcja jajników, nieregularne lub obfite miesiączki, niepłodność
- U mężczyzn – obniżenie funkcji seksualnych i libido, niepłodność.
Przy tym najczęściej występują 3 objawy: nasilone zmęczenie, wrażliwość na zimno (zimne ręce i stopy), zaparcia.
❗ Niedoczynność tarczycy może rozwijać się bezobjawowo. Ponadto objawy mogą się zmieniać od łagodnych do ciężkich i być błędnie brane za inne schorzenia. Jednak jeśli w rodzinie występowały problemy z tarczycą – osoba jest w grupie ryzyka!
✅ Hormony tarczycy
Hormon tyreotropowy – TSH
Hormon TSH jest wytwarzany przez przysadkę mózgową. Reguluje metabolizm, układ rozrodczy i ogólny stan zdrowia. W przypadku hipotyreozy, gdy tarczyca produkuje niewystarczającą ilość hormonów T3 i T4, poziom TSH wzrasta w celu pobudzenia gruczołu. Niedobór jodu prowadzi do obniżenia produkcji TSH.
Hormon tyroksyna – T4
Hormon T4 jest produkowany przez tarczycę i odpowiada za kontrolę metabolizmu, zużycie tlenu przez komórki oraz wpływa na wzrost i rozwój tkanek. Wspomaga utrzymanie prawidłowej temperatury ciała i wpływa na układ sercowo-naczyniowy. T4 jest wrażliwy na niedobór selenu w organizmie.
Hormon trijodotyronina – T3
Hormon T3 jest produkowany przez tarczycę, bierze udział w regulacji metabolizmu i wpływa na wzrost oraz rozwój organizmu, a także na pracę układu sercowo-naczyniowego. T3 odpowiada za zarządzanie przemianą energetyczną, stymulując procesy uwalniania energii i jej dostarczanie do tkanek. T3 jest wrażliwy na niedobór selenu. T4 konwertuje się w T3.
❗ Niedoczynność tarczycy wiąże się z podwyższonym poziomem TSH, którego aktualna norma dla dorosłych wynosi 0,4 - 4,0 mIU/L. Badania wskazują, że przy poziomie TSH powyżej 2,5 mIU/L mogą już występować objawy niedoczynności tarczycy, w tym wypadanie włosów, zaburzenia płodności, zwiększone ryzyko poronienia i inne. Eksperci zaproponowali obniżenie górnej granicy normy TSH z 4,0 do 2,5 mIU/L dla kobiet w wieku rozrodczym. Z uwagi na tę sytuację część endokrynologów stosuje nowe normy TSH w praktyce klinicznej (TSH nie wyższe niż 2,5 mIU/L). Dlatego, jeśli obserwujesz wypadanie włosów, osłabienie czy nadwagę – wykonaj badanie poziomu TSH!
✅ Diagnostyka
Rozpoznanie niedoczynności tarczycy opiera się na badaniach biochemicznych; wysoki poziom TSH oraz niski poziom FT4 wskazują na jawną pierwotną niedoczynność tarczycy [4]. Wykonuje się następujące badania:
- Badanie krwi na poziom hormonów TSH, T3, T4, przeciwciał AT-TPO i AT-TG (podwyższony poziom przeciwciał wskazuje na proces autoimmunologiczny).
- Dodatkowo: ferrytyna, cynku, witamin B12 i D.
- USG tarczycy (na badaniu USG można wykryć powiększenie lub zmniejszenie tarczycy, zmiany w strukturze, niejednorodność tkanek oraz obecność guzków i pęcherzyków o zmienionej echogeniczności).
- Dodatkowo: ogólna i biochemiczna analiza krwi.
- Dodatkowo: analiza krwi na obecność hormonów płciowych.
- Dodatkowo: USG poszczególnych narządów, rentgen, elektrokardiogram.
Szczegółowe informacje – sekcja „Badania”.
✅ Leczenie
Leczenie odbywa się pod obowiązkową kontrolą endokrynologa i polega na hormonalnej terapii zastępczej, często dożywotniej (może nie być konieczna). Nie bój się hormonów – są skuteczne i uzasadnione! Włosy przestaną wypadać i zaczną się odbudowywać. Dawka leku jest dobierana indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań krwi i objawów. Zazwyczaj zaczyna się od małych dawek, stopniowo zwiększając je do osiągnięcia docelowych wartości TSH. W celu kontroli po rozpoczęciu leczenia lub w przypadku zmiany dawki leku co 6-8 tygodni wykonuje się badania krwi na TSH, T3 i T4 (wolne). Po osiągnięciu stabilnego stanu badania krwi powtarza się 1-2 razy w roku. Prawidłowe odżywianie, aktywność fizyczna i zarządzanie stresem pomogą poprawić ogólny stan zdrowia w przypadku niedoczynności tarczycy.
Pomoc – sekcje:
„Co robić, błędy”
„Jak radzić sobie ze stresem”
„Katalog produktów do włosów”
„Odżywianie przy niedoczynności tarczycy”.
W razie potrzeby skorzystaj ze:
Ważne! Jedną z najczęstszych przyczyn wypadania włosów jest zaburzenie pracy tarczycy, niski poziom ferrytyny i witaminy D! Zmiany związane z włosami w przypadku niedoczynności tarczycy są odwracalne. Najważniejsze jest, aby w odpowiednim czasie zgłosić się do endokrynologa i rozpocząć leczenie!
Jeśli poziom TSH wynosi ponad 2,5 - 3 mIU/L i występują objawy niedoczynności tarczycy, w tym wypadanie włosów, ale lekarz nie widzi powodów do niepokoju – skonsultuj się z innym specjalistą. W razie potrzeby uzgodnij z lekarzem dietę bogatą w produkty zawierające jod.
✅ Źródła
[1] Davis MG, Phillippi JC. Hypothyroidism: Diagnosis and Evidence-Based Treatment. J Midwifery Womens Health. 2022.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35384263/
[2] Al-Fawaeir S., Al-Odat I. Quantitative Analysis of Biomarkers in Females with Hair Loss. Diseases. 2025.
https://www.mdpi.com/2079-9721/13/11/352
[3] Frinkel R.K., Frinkel N. Hair growth and hair loss in hypothyroidism. Northwestern University, Chicago.
https://jamanetwork.com/journals/jamadermatology/article-abstract/532819
[4] Chaker L., Papaleontiou M. Hypothyroidism: A Review. JAMA. 2025.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40900603/
Tak, niedoczynność tarczycy jest jedną z częstszych przyczyn przewlekłego wypadania włosów. Niedobór hormonów tarczycy prowadzi do spowolnienia metabolizmu komórkowego, co negatywnie wpływa na funkcjonowanie mieszków włosowych. W efekcie coraz więcej włosów przechodzi w fazę spoczynku (telogen), co skutkuje ich długotrwałym wypadaniem.
U osób z niedoczynnością tarczycy włosy często stają się cienkie, suche i pozbawione blasku. Dochodzi do ich przerzedzenia na całej powierzchni głowy, a niekiedy również do wypadania włosów z brwi, szczególnie w ich zewnętrznej części. Charakterystyczny jest także wolniejszy wzrost włosów oraz zwiększona ich łamliwość.
Tak, wypadanie włosów bywa jednym z pierwszych sygnałów zaburzeń pracy tarczycy. Często pojawia się jeszcze przed postawieniem diagnozy i towarzyszy innym, niespecyficznym objawom, takim jak przewlekłe zmęczenie, senność, przyrost masy ciała, sucha skóra czy nadwrażliwość na zimno.
W większości przypadków prawidłowo dobrane leczenie hormonalne prowadzi do stopniowego zahamowania wypadania włosów. Po wyrównaniu poziomu hormonów tarczycy cykl wzrostu włosa ulega normalizacji, jednak proces ten wymaga czasu i systematycznego monitorowania parametrów hormonalnych (TSH, T3, T4).
Regeneracja włosów jest procesem długotrwałym. Pierwsze zmniejszenie wypadania zwykle obserwuje się po około 3–6 miesiącach skutecznego leczenia. Pełna poprawa gęstości i struktury włosów może trwać od kilku miesięcy do nawet roku.
Tak, choroba Hashimoto, będąca najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy, znacząco zwiększa ryzyko wypadania włosów. Oprócz zaburzeń hormonalnych istotną rolę odgrywa przewlekły proces autoimmunologiczny oraz współistniejące niedobory składników odżywczych.
Suplementy (np. żelazo, selen, cynk, witamina D) mogą wspierać kondycję włosów, ale nie zastępują leczenia hormonalnego. Ich stosowanie powinno być poprzedzone badaniami i konsultacją z lekarzem.
Najczęściej zaleca się:
- TSH,
- wolnych hormonów tarczycy (FT3 i FT4),
- przeciwciała anty-TPO i anty-TG,
- morfologię krwi,
- ferrytynę,
- witaminę D oraz inne parametry mogące wpływać na kondycję włosów.
Tak, wypadanie włosów może występować nawet przy prawidłowym poziomie TSH. U części pacjentów problem wynika z zaburzeń konwersji hormonów tarczycy (T4 do T3), niedoborów żelaza, witaminy D lub z aktywnego procesu autoimmunologicznego, np. w chorobie Hashimoto. Zaleca się, aby TSH nie przekraczało 2,5 μIU/ml.
Subkliniczna niedoczynność tarczycy może prowadzić do wypadania włosów, choć objawy są zwykle łagodniejsze. U niektórych osób nawet niewielkie zaburzenia hormonalne wpływają na cykl wzrostu włosa i powodują ich osłabienie.
Nie. Nie każda osoba z niedoczynnością tarczycy doświadcza wypadania włosów. Nasilenie objawów zależy od stopnia zaburzeń hormonalnych, czasu trwania choroby, wieku pacjenta oraz współistniejących niedoborów i chorób.
Tak, utrzymujące się lub nasilające wypadanie włosów może świadczyć o niewłaściwej dawce hormonów tarczycy. Zarówno niedobór, jak i nadmiar hormonów mogą zaburzać cykl wzrostu włosa.
Na początku leczenia lewotyroksyną wypadanie włosów może się przejściowo nasilić. Jest to związane z adaptacją organizmu do zmieniającego się poziomu hormonów i zwykle ma charakter tymczasowy.
Tak. Każda zmiana dawki hormonów tarczycy może wpływać na cykl wzrostu włosów. Organizm potrzebuje czasu na przystosowanie się do nowego poziomu hormonów, co może przejściowo wpłynąć na kondycję włosów.
U części pacjentów na początku leczenia obserwuje się przejściowe nasilenie wypadania włosów. Zazwyczaj jest to efekt synchronizacji cyklu wzrostu włosów i ustępuje po kilku miesiącach terapii.
Długotrwała, nieleczona niedoczynność tarczycy może prowadzić do znacznego osłabienia mieszków włosowych. Choć w większości przypadków włosy odrastają po leczeniu, przy bardzo długim czasie trwania choroby regeneracja może być niepełna.
Najczęściej stwierdza się niedobór żelaza (niska ferrytyna), witaminy D, cynku, selenu oraz białka. Niedobory te nasilają zaburzenia cyklu wzrostu włosów.
Tak. Niski poziom ferrytyny jest jedną z najczęstszych przyczyn wypadania włosów u kobiet. Przy współistniejącej niedoczynności tarczycy problem ten może być szczególnie nasilony.
U części pacjentów z Hashimoto dieta bezglutenowa może poprawić samopoczucie i zmniejszyć stan zapalny, co pośrednio może wpłynąć na kondycję włosów. Nie jest to jednak rozwiązanie uniwersalne dla wszystkich.
Tak. Włosy w dużej mierze zbudowane są z białka, dlatego jego niedobór może prowadzić do osłabienia, przerzedzenia i wypadania włosów, szczególnie u osób z zaburzeniami hormonalnymi.
Tak, kobiety częściej zgłaszają problem wypadania włosów przy niedoczynności tarczycy. Wynika to z większej wrażliwości na zmiany hormonalne oraz częstszych niedoborów żelaza.
Tak. Po porodzie fizjologiczne wypadanie włosów może się nasilać, a u kobiet z niedoczynnością tarczycy objawy te bywają silniejsze i dłużej się utrzymują.
Tak. Zaburzenia poziomu estrogenów, prolaktyny czy kortyzolu mogą dodatkowo nasilać wypadanie włosów i często współistnieją z chorobami tarczycy.
Tak. Przewlekły stres wpływa na układ hormonalny i może prowadzić do telogenowego wypadania włosów, zwłaszcza u osób z chorobami tarczycy.
Najczęściej tak. W niedoczynności tarczycy dochodzi do zwiększonego przechodzenia włosów w fazę telogenu, co skutkuje ich rozlanym wypadaniem. Jednak przy predyspozycji genetycznej może rozpocząć się rozwój lub nasilenie łysienia androgenowego (AGA).
Wypadanie hormonalne ma zwykle charakter rozlany i odwracalny, natomiast łysienie androgenowe prowadzi do stopniowego przerzedzania włosów w określonych obszarach. W diagnostyce pomocne są badania hormonalne i trichoskopia.
W większości przypadków tak. Po stabilizacji hormonalnej mieszki włosowe stopniowo wracają do prawidłowego cyklu wzrostu, choć proces ten wymaga czasu.
W takiej sytuacji warto ponownie ocenić gospodarkę hormonalną, sprawdzić poziom ferrytyny, witamin i innych hormonów oraz skonsultować się z lekarzem. Przyczyną mogą być dodatkowe niedobory lub inne schorzenia.
